Ma 09 april 2012

Marcin Wroński blogt over Chartres (2)

Marcin Wroński, de Poolse auteur van verschillende misdaadromans gesitueerd in de straten en het dagelijkse leven van zijn thuisstad Lublin, is voor citybooks afgereisd naar Chartres. Hij schreef zijn eerste impressies van de Franse stad neer. Lees mee!

 

Nieuws uit Chartres

Aan het begin van mijn verblijf in Chartres kon de kathedraal mij maar matig bekoren. Ik vond haar te groot, te overweldigend, vol toeristen in plaats van gelovigen. Dat denk ik nog steeds, maar de kathedraal treft hiervoor geen schuld. Daarom dat ik vandaag, als langdurig inwoner nu mijn bezoek aan de stad bijna eindigt, slik ik hierbij plechtig mijn bittere commentaar terug in.

© marcin wronskiDe man die mij de kathedraal heeft doen begrijpen was Gilles Fresson. We brachten bijna twee uur door voor de Portail Royale, terwijl hij me de betekenis van deze symbolische poort verklaarde, wat neerkomt op een Encyclopedie van de Europese Middeleeuwen. De bewoners van Chartres moeten onvoorstelbaar trots zijn geweest op de kathedraal, als zelfs de vernietigende seculariserende kracht van de Franse Revolutie de kathedraal zo goed als ongemoeid lieten. Hoewel het gebouw enige tijd getransformeerd werd tot de ‘Tempel van het Verstand’, zijn de meeste beelden onbeschadigd en werden er geen lijken uit cryptes gesleept.
Dit is mogelijk te verklaren door het feit dat het respect voor menselijk verstand al belangrijk was in deze stad sinds de Middeleeuwen, toen locale geleerden succesvol concureerden met geleerden uit Parijs. Ze durfden zelfs rabbijnen uit te nodigen voor discussies over het Oude Testament. Ik wordt herinnerd aan de bloedige tijd van de revolutie wanneer ik de des Epars passeer, waar tegenwoordig een fraai carrousel staat, maar waar in het verleden de hoofden rolden van tegenstanders van de revolutie.

Toch ben ik er van overtuigd, diep vanbinnen, dat de onthoofdingen meer te maken had met de algemene tijdsgeest van die eeuw dan als uiting van steun aan de ware overtuigingen van de inwoners van Chartres. Immers, over de eeuwen was men gewend geraakt aan de kathedraal, die een schaduw over de ganse stad werpt, die zichtbaar is vanuit ieder hoekje, die zoals het onfortuinlijke Paleis van Cultuur in Warschau, werk verschafte aan haar inwoners; ze houden ervan en zien hun stad als ware het het centrum van Europa.

Ondanks de torenspitsen die naar de hemel rijken, heeft Chartres ook duistere plekjes… Ik vond ze in het Hôtel Dieu ziekenhuis met de hulp van het geamuseerde administratieve personeel. Aangezien ik geen Frans spreek, en de Fransen© marcin wronskiover het algemeen niet het moderne Latijn, ofwel Engels, spreken, werd ik door maar liefst vijf mensen rondgeleid. Een lid van de technische staf van het ziekenhuis nam ons mee langs de donkere, stoffige gangen van een vergeten kelder. Had Lars von Trier dit interieur gezien dan had hij geen moment geaarzeld dit als set voor The Kingdom te gebruiken!

c marcin wronskic marcin wronski

De rondleiding duurde zo lang dat ik niet anders kon dan te veronderstellen dat de kelders van het Hôtel Dieu een tweede Chartres vormen, gebouwd voor geval van nood, met vergelijkbare nauwe straatjes, een keuken buiten gebruik, en met vergeten kapelletjes die de kathedraal zouden kunnen vervangen. Toen ik de foto’s van deze expeditie aan mijn gastvrouw Anne toonde, was ze erg verrast dat deze wonderen slechts een paar blokken verwijderd verborgen liggen, terwijl geen inwoner van Chartres ze ooit bezoekt. Laat staan de Japanse toeristen.

 

Marcin Wronski © Filip Modrzejewski (W.A.B. Publishing)Lees de originele Poolse tekst van Marcin Wroński hier.
Het citybook dat Wroński over zijn verblijf in Chartres schrijft verschijnt in de loop van 2012 op www.city-books.eu.

 


Portret Marcin Wronski © Filip Modrzejewski (W.A.B. Publishing)
Foto's © Marcin Wronski

 

Close

plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een sterretje* zijn verplicht.

wordt niet getoond