Ma 12 december 2016

citybooks | Tips van de gids

Een paar keer per jaar stuurt deBuren een stel schrijvers en een fotograaf naar een stad, waar ze twee weken de tijd krijgen om rond te kijken en na te denken. De verhalen en foto's waar ze mee terug komen zetten we op de website van citybooks, die inmiddels zelf ook aardig op een kleine stad begint te lijken. Voor zijn stage bij deBuren schreef Max Urai een reisgids over die stad.

reisgids citybooks banner

In deze laatste tour wil ik jullie meenemen langs vier van mijn favoriete teksten op citybooks.

'Wildebeest'

We beginnen bij Saskia de Coster, wier verhaal Honderdveertig kilo liefde al in de achterbuurtentour staat. Haar Wildebeest, dat zich afspeelt in het Zuid-Afrikaanse Stellenbosch, gaat over rugbyspelers en heeft de beste openingszinnen van de hele website:

'Mijn moeder zegt dat je tegenwoordig moet scheiden om erbij te horen. Dat is niet de reden waarom ik aan het scheiden ben. Het is niet zo dat ik er per se wil bijhoren. Waarbij, trouwens, bij wie? Mijn moeder zegt ook dat mensen hun best niet meer willen doen. Van zodra ik getrouwd was, ging ik zo hard mijn best doen, dat ik kwaad op mezelf werd omdat ik mezelf niet meer was. En daar werd ik dan weer doodongelukkig van. Dat weet mijn moeder allemaal niet.'

Lees Wildebeest

 

Niña Weijers over een eclips

We gaan verder met het verhaal Eclips van Niña Weijers uit Gent. In tegenstelling tot schijnbaar iedereen was ik niet echt weggeblazen door De consequenties. De roman voelde pretentieus en onaf aan en ik snapte vooral niet waarom Weijers degene was die op het schild werd gehesen als de vertegenwoordiger van een nieuwe literaire generatie. Maar toen las ik Eclips en klikte het ineens. Het verhaal is dagboekachtig en licht, maar daardoor merk je hoe vreselijk opmerkzaam ze eigenlijk is:

'Vanmiddag liep ik langs een huis vol briefjes op de ramen. Boeddha ja, Allah nee. En: Stop moslimterreur tegen schapen. Daaronder een foto van een geit. Binnen zag ik niemand, wel een hoop kaarsen en planten. Ik wandelde verder door de straatjes van het Patershol. Opvallend: de Plotersgracht ruikt naar verbrande kaas, de Vrouwebroersstraat naar oud frituurvet. Ventilatieroosters van restaurants, achterkanten. Ineens had ik de moed om verder te lopen zonder te weten waarheen. Het hielp dat het niet regende.'

Lees Eclips

 

© sanne de wilde
© Sanne De Wilde (citybook Gent)

 

Rodaan Al Galidi bezoekt Antwerpen in november 2015

Als derde hebben we een reeks gedichten van Rodaan Al Galidi. In november 2015, net na de IS-aanslagen in Parijs, reisde hij naar Antwerpen, waar hij tien gedichten schreef. Je merkt dat Al Galidi er niet van houdt om te dichten over geweld en oorlog - en geef hem eens ongelijk - maar dat hij voor deze gedichten niet anders kon. Vooral de stukjes waarmee hij de gedichten aan elkaar schrijft zijn fascinerend in hun vrolijke pessimisme:

'21 november 2015, Antwerpen. Ik zag tanks, geweren, pistolen. Ik zag angst, aarzeling, afwachting. Snel rondkijkende mensen, schrik en bleekheid. Na vele jaren voelde ik me ergens thuis. Antwerpen bracht mij op 21 november 2015 naar Bagdad tijdens de terroristische jaren van Saddam Hoessein, tijdens mijn puberteit. Naar dat jongetje dat gedichten schreef om de wereld te verbeteren. "Ocharme, Antwerpen, ocharme." Ik ging naar de bibliotheek en opende er Oorlog en vrede van Tolstoj om even mijn gedachten te verzetten, maar in plaats van lezen, schreef ik dit gedicht.'

Lees de reeks Antwerpen in november

 

'Labyrinten' door Jeroen van Rooij

We eindigen deze tour - en deze reisgids - met een van de eerste verhalen op citybooks dat me echt van m'n sokken blies: Labyrinthen, van Jeroen van Rooij. In 4000 woorden verbindt hij het labyrinth op de vloer van de kathedraal in Chartres met het werk van Borges, de schilderijen van Roman Opalka en middeleeuwse kosmologie. Al zijn observaties zijn interessant:

'Glas-in-loodramen lijken meer op tv-schermen dan op echte ramen. Net zoals de televisie, verandert het gebrandschilderde raam als de omstandigheden buiten veranderen. Wanneer er verkiezingen zijn, toont de tv andere beelden dan wanneer het oorlog is. De glas-in-loodramen veranderen van aanblik met de stand van de zon en met de weersomstandigheden. Maar zowel tv als glas-in-loodraam zijn in de eerste plaats een filter: de blik is weliswaar naar buiten gericht, maar ziet van de wereld slechts datgene wat de maker van het filter geschikt acht om te tonen. De buitenwereld ziet niets van ons terwijl we ons aan ons glas vergapen.'

Lees Labyrinten

 

En daarmee zijn we op het einde van deze tour gekomen. Bedankt voor het lezen en vergeet de gids niet.

 

Lees verder

- De grotenamentour
- De muzikale tour
- Tips van de buren



Close

plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een sterretje* zijn verplicht.

wordt niet getoond