Ma 27 juni 2016

Aantekeningen uit het ondergrondse #31: een reisgids voor een website

Student Creative Writing Max Urai schreef voor zijn stage bij deBuren een reisgids voor citybooks. In deze Aantekening uit het ondergrondse vertelt hij over hoe hij bij dat plan is gekomen en hoe hij te werk is gegaan.


© David Bocking (citybook Sheffield)

“Gent heeft geen gezicht. Brugge houdt zichzelf en anderen het beeld voor van ‘historische stad’, Antwerpen is een ‘kosmopolitische havenstad’, Leuven is een ‘universiteitsstad’. Maar Gent kiest niet een beeld waarin het zichzelf met liefde herkent, het identificeert zich niet met een beeld of beschrijving van zichzelf.”

Dit citaat, van Bart Verschaffel, opent het papieren boekje van citybooks Gent. Ik ben vrij sceptisch van nature, en mijn eerste gedachte hierbij was: wat betekent dit? Hoe kun je zeggen dat Gent geen gezicht heeft? Delen alle inwoners van Gent die mening? En hoe zou je daar achter komen? Je kunt boeken lezen van mensen die er gewoond hebben, maar die kunnen ook alleen maar voor zichzelf spreken. Door er dan zelf een paar dagen rond te lopen, en een beetje de sfeer in te schatten? Dat is net zoiets als een natte vinger in de lucht steken en zeggen dat je klimatoloog bent.

Ik had de opdracht gekregen om voor mijn stage een serie blogs te schrijven over citybooks. Mijn eerste plan was om het academisch aan te pakken. Hoe kun je als schrijver immers een hele stad representeren als je er twee weken geweest bent? Aan de andere kant: wie zegt dat een inwoner van die stad een ‘realistischer beeld’ van diezelfde stad zou kunnen geven? Als inwoner ben je immers zelf een onderdeel van die stad. Wat is een stad, eigenlijk, op een literaire manier? Het collectieve geheugen van alle inwoners? Zou Gent nog steeds Gent zijn als iedereen verhuist en er allemaal nieuwe mensen in de huizen gaan wonen? En zo niet: hoe kun je dan überhaupt zeggen dat er zoiets bestaat als “Gent”?

Zoals je wellicht kunt merken aan de hoeveelheid vraagtekens in de vorige alinea brachten al deze vragen me niet veel verder, maar het zorgde er wel voor dat ik op een totaal andere manieren ging nadenken over de idee van een stad. Als een stad immers niet per se te definiëren is als een lading gebouwen op een plek, moest het dus iets te maken hebben met de inwoners en hun gedachten. Wel, hoe zit het dan met het internet? Is Facebook een stad? Is citybooks zelf een stad? Aha!

Deze reisgids was feitelijk mijn poging om een citybook te schrijven over citybooks. Of ik die website goed gerepresenteerd heb, weet ik niet. Ik heb geprobeerd om lezers naar de plekken te sturen die ik zelf tof vond, en naar de plekken waarvan ik kan zien waarom mensen er heen zouden willen gaan.

Toen ik net klaar was met mijn studie Filmwetenschappen heb ik een keer een lange discussie met mijn moeder gehad over reizen. Zij vond het belangrijk om zelf nieuwe plekken te zien. Ik zei dat films kijken en lezen net zo goed werkt en dat je dan bovendien de wereld ziet door andere ogen. Wat er uiteindelijk uit die discussie is gekomen weet ik niet meer, maar misschien dat we nu een compromis hebben bereikt: ik heb een reisgids geschreven zonder ook maar één keer naar buiten te gaan.

 

De reisgids bestaat uit dertien "tours" langs drie of vier teksten. Lees hier de eerste, die vier verhalen van grote namen bekijkt.

 

Close

plaats een reactie

Velden gemarkeerd met een sterretje* zijn verplicht.

wordt niet getoond