Arpi Voskanyan

Yerevan

Arpi Voskanyan over Yerevan

Dromen van Yerevan: een reportage

Երևանյան երազանքներ՝ ռեպորտաժ

Het citybook van Arpi Voskanian werd in Nederlandse vertaling voorgepubliceerd in het literaire tijdschrift DW ...

Luister & Lees

Arpi Voskanyan (Stepanavan, 1978) studeerde regie aan het Staatsinstituut voor Theater en Film in Yerevan en kunstgeschiedenis aan de Kunstacademie van Yerevan.

Met schrijven begon zij op haar vijfde, gepubliceerd in de pers werd zij voor het eerst in 1990. Sinds 1995 verschenen werken van Voskanyan in alle toonaangevende literaire bladen in Armenië. Haar verzameling prozagedichten en experimentele stukken Tsik (Kiekeboe, 2001) werd vanwege de shockerende bravoure waarmee zij morele en esthetische normen ontkende het middelpunt van een langdurige en heftige literaire discussie en markeerde het begin van nieuwe zoektochten binnen de Armeense literatuur.

Na de gebeurtenissen die volgden op de verkiezingen van 2008 heeft zij de literaire pers de rug toegekeerd, omdat zij deze beschouwt als een omgeving die van de werkelijkheid vervreemd is en noch de wensen van de samenleving, noch het lijden van de mensen weergeeft. Ze publiceert bij voorkeur in dagbladen van de oppositie.

In 2010 verscheen haar gedichtenbundel Anteroedoes (Aan zijn lot overgelaten), en in 2011 publiceerde ze een verhaal voor jongeren:  Maradona en Ronaldinho. In 2012 heeft zij samen met prozaschrijver Hambardzoem Hambardzoemyan de literaire website Groghoetsav opgezet (groghucav.am), met als doel een ‘verantwoordelijke’ literatuur te stimuleren die sociale, politieke en culturele feiten beschrijft, onderzoekt en bestudeert, daarmee lijn en vorm gevend aan de nieuwste trend binnen de hedendaagse Armeense literatuur.

 


Արփի Ոսկանյանը ծնվել է 1978 թվին, Ստեփանավան քաղաքում։ 1996- ին ընդունվել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի ռեժիսուրայի բաժինը, 1998-ին՝ Երևանի գեղարվեստի ակադեմիայի արվեստաբանության բաժինը, որն ավարտել է 2005-ին՝ զրկվելով հավերժ ուսանողի կարգավիճակից։ Գրել սկսել է 5 տարեկանից, առաջին անգամ տպագրվել է մամուլում 1990-ին։ 1995-ից տպագրվել է Հյաստանում լույս տեսնող բոլոր հեղինակավոր գրական պարբերականներում։ 2001թ. լույս տեսած «Ծիկ» գիրքը, որ արձակ բանաստեղծությունների ու փորձարարական գրությունների ժողովածու է, բարոյական և էսթետիկական նորմերը ժխտելու էպատաժային համարձակությամբ դարձավ երկարատև և բուռն գրական բանավեճի առարկա՝ նշանավորելով հայ գրականության մեջ նոր որոնումների սկիզբը։

2008 թվականի հետընտրական իրադարձություններից հետո մերժել է գրական մամուլը որպես իրականությունից օտարված, հասարակական իղձերին և մարդկանց տառապանքին անհաղորդ մի տարածք՝ նախընտրելով տպագրվել ընդդիմադիր օրաթերթերում։

2010 թ. լույս է տեսնում բանաստեղծությունների «Անտերուդուս» ժողովածուն։ 2011 թ. մայիսին լույս է տեսնում «Մարադոնան և Ռոնալդինյոն» հեքիաթը՝ նախատեսված մանուկների ու պատանիների համար։

2012 թվին արձակագիր Համբարձում Համբարձումյանի հետ հիմնել է «Գրողուցավ» գրական կայքը (groghucav.am)՝ խթանելու համար սոցիալական, քաղաքական, մշակութային իրողություններին անդրադարձող, դրանք քննող և ուսումնասիրող, «պատասխանատու» գրականությունը՝ ուրվագծելով և ձևակերպելով արդի հայ գրականության նորագույն տենդենցը։