Frank Westerman

Tbilisi

Frank Westerman about Tbilisi

922 people liked this

922 mensen vonden dit leuk

I Sometimes you walk into the wrong café. You order something, sit down – and then it’s too...

Listen & Read

Frank Westerman (Emmen, The  Netherlands, 1964) studied Tropical Culture Techniques at the Agricultural University of Wageningen and spent graduate research living in Peru where he studied the pre-Columbian irrigation methods of the Aymara Indians in the Andes. It was at this time that he began writing his first pieces as a journalist. After graduation, Westerman wrote pieces in Cameroon, Cuba, Mexico, Sierra Leone, Romania and the former Yugoslavia. In 1992 Westerman became correspondent for the Volkskrant in Belgrade. In his first piece, De Brug over de Tara (1994) he wrote of his time spent on the frontlines. Since then, as reporter for NRC Handelsblad, Westerman has visited numerous other international hotbeds.

From 1997 Westerman was the NRC Handelsblad’s correspondent in Moscow, and it was here he finished his third non-fiction book, De Graanrepubliek (1999), which was awarded the Dr. L. de Jong prize for contemporary historiography as well as being nominated for the Generale Bank literature prize and the Gouden Uil. His next book would be based upon his stay in Russia. In De ingenieurs van de ziel (2002) he delved more deeply into the lives of the Russian writer Konstantin Paustovski and his contemporaries such as as Maxim Gorki, Andrej Patonov and Boris Pilnjak. From 2002, Frank Westerman works as a full-time writer from his base in Amsterdam.

In 2004 El Negro en ik was published and awarded the following year with the Gouden Uil 2005; in 2007 Ararat was published. September 2010 saw the publication of Dier, bovendier, the family history of Conversano Primula, a Lippizaner stallion. The story of the stallion and that of his father, grandfather and great-grandfather spans the whole of the twentieth century.

 

ფრანკ ვესტერმანი (ემე, 1964 წ.) ვაგენინგენის აგრარულ უნივერსიტეტში ტროპიკული ნიადაგების კულტივაციას სწავლობდა. სადიპლომო ნაშრომისთვის პერუს ანდებში გაემგზავრა, სადაც აიმარას ტომის ინდიელების უძველეს საირიგაციო მეთოდებს იკვლევდა. სწორედ პერუში ყოფნისას დაიწყო ჟურნალისტური რეპორტაჟების წერა. რეპორტაჟების წერა სწავლის დასრულების შემდეგაც განაგრძო, რისთვისაც იმოგზაურა კამერუნში, კუბაში, მექსიკაში, სიერა ლეონეში, რუმინეთსა და ყოფილ იუგოსლავიაში. 1992 წელს გაზეთ „Volkskrant“–ის კორესპონდენტის სტატუსით ბელგრადში დასახლდა. 1994 წელს გამოიცა მისი დოკუმენტური დებიუტი „ხიდი ტარაზე“, რომელშიც ფრონტის ხაზის ჩანაწერებს წარმოადგენს. მას შემდეგ ვესტერმანს, გაზეთ „NRC Handelsblad“–ის კორესპონდენტის სტატუსით მრავალ საერთაშორისო ცხელ წერტილში მოუწია ყოფნა. 1997 წლიდან „NRC Handelsblad“–ის კორესპონდენტია მოსკოვში. იქ დაასრულა მესამე დოკუმენტური წიგნი „მარცვლეულის რესპუბლიკა“ (1999 წ.), რომელიც დაჯილდოვდა „დოქტორი ლუ დე იონგის“ პრიზით თანამედროვე ისტორიოგრაფიის დარგში და წარდგენილი იყო „გენერალური ბანკისა“ და „ოქროს ბუს“ ლიტერატურულ პრემიებზე. მისი შემდეგი წიგნი „სულის ინჟინრები“ (2002 წ.) ისევ რუსეთს ეხება. აქ ის რუსი მწერლის კონსტანტინ პაუსტოვსკისა და მისი თანამედროვეების – მაქსიმ გორკის, ანდრეი პლატონოვის, ბორის პილნიაკისა და სხვათა ცხოვრების საინტერესო მხარეეს იძიებს. 2002 წლიდან ამსტერდამში ფუძნდება და სრულსტაჟიანი მწერლის საქმიანობას მისდევს. 2004 წელს გამოქვეყნდა კიდევ ერთი წიგნი „მე და ელ ნეგრო“ (2005 წელს დაჯილდოვდა „ოქროს ბუს“ პრემიით), ხოლო 2007 წელს – „არარატი“. 2010 წლის სექტემბერში გამოიცა „ცხოველი, ზეცხოველი“, რომელშიც ვესტერმანი ლიპიცანური ულაყის „კონვერსანო პრიმულას“ ჯიშის ისტორიას მოგვითხრობს.
დამატებითი ინფორმაცია: www.frankwesterman.nl